روش ۸: تست پخت، معیار نهایی و قطعی
اگر پس از بررسی تمام روشهای فوق هنوز شک دارید، تست پخت میتواند شک شما را به یقین تبدیل کند. هیچ روشی به اندازه پختن برنج نمیتواند ویژگیهای واقعی آن را نشان دهد.
علت علمی
بسیاری از ویژگیهای عنبربو، از جمله عطر واقعی، رفتار پخت ناشی از آمیلوز ۲۰ تا ۲۳ درصد، طویل شدن با نسبت ۱.۵ تا ۱.۷ و طعم، تنها در حین پخت و پس از آن قابل ارزیابی هستند. عطر ۲-استیل-۱-پیرولین که درون دانه ذخیره شده، در دمای پخت، یعنی ۶۸ تا ۷۲ درجه سانتیگراد که دمای ژلاتینه شدن است، آزاد میشود و با بخار آب در فضا پخش میگردد. اسانسهای مصنوعی در این دما تبخیر یا تخریب میشوند.
روش اجرا
۱۰۰ گرم برنج را با ۱۵۰ میلیلیتر آب و کمی نمک به روش کته بپزید. برای نتیجه بهتر روغن، کره یا ادویه اضافه نکنید تا نتیجه تست واقعی باشد. هنگام پخت و پس از آن، چهار معیار را بررسی کنید.
نتیجه در عنبربو اصل (معیارهای مورد انتظار)
معیار اول، عطر حین پخت و دمکشی است. هنگام جوشیدن و دمکشی، باید عطر گرم، آجیلی و ماندگار در فضای آشپزخانه بپیچد. این عطر باید طبیعی باشد، نه تند و زننده. عطر اسانس مصنوعی در حین پخت کاهش مییابد یا کاملاً محو میشود، در حالی که عطر طبیعی عنبربو در حین پخت قویتر هم میشود.
معیار دوم، رفتار پخت و ظاهر دانه است. دانهها پس از پخت باید جدا از هم، درخشان و نرم باشند. این رفتار پخت متعادل، ناشی از آمیلوز ۲۰ تا ۲۳ درصد عنبربوست. برنج نباید شفته و چسبنده شود، که نشانه آمیلوز پایین است، و نباید سفت و خشک بماند، که نشانه آمیلوز بالا است. نسبت طویل شدن باید ۱.۵ تا ۱.۷ برابر باشد، نه بیشتر.
معیار سوم، طعم پس از پخت است. برنج پخته باید طعم شیرین طبیعی، مغزدار و دلپذیر داشته باشد. این شیرینی نتیجه تجزیه نشاسته به مالتوز توسط آمیلاز بزاق است. طعم نباید بیمزه باشد، که نشانه برنج غیرمعطر است، نباید تلخ باشد، که نشانه فساد چربی است.
معیار چهارم، ماندگاری پس از سرد شدن است. برنج عنبربو باکیفیت، حتی پس از سرد شدن نیز بافت نرم خود را تا حد زیادی حفظ میکند و به سرعت خشک یا سفت نمیشود. این ویژگی نتیجه قوام ژل نرم تا متوسط و آمیلوز متعادل عنبربوست.